دكتر عقيقى بخشايشي

304

چهارده نور پاك ( فارسي )

على ( عليه السلام ) آن مولى الموالى و يگانهء دوران‌هاست ، از سوى ديگر مادر حسنين و مادر امامان و قهرمانان پاكى و عصمت و فضيلت است ، و از سوى ديگر ، خود او منبع فيض و منشأ فضيلت و داراى شخصيت يگانهء زن مسلمان و نمونه و سرمشق و الگوى زن در اسلام يعنى " فاطمه " ( س ) است . . . آرى ، نخستين " فاطمه " از لحاظ نورافشانى و فيض بخشى ، كه جز زهراى اطهر ( عليه السلام ) نيست : يعنى حضرت صديقهء كبرى ، يعنى تنها زن معصوم ، يعنى تنها دخترى كه در تاريخ بشريت لقب " أم ابيها " به معناى " مام پدرش " از آن اوست ، يعنى بانوى والاى تبارى كه تمامى عمر پاك و پر ثمرش را با طهارت و قداست و مجد و عظمت به سر برد و با نهايت افتخار و سربلندى به لقاء الله ، به ديدار محبوب و معبود ازلى و ابدى خويش شتافت . بانويى كه در پى خود ، جهانى از فضيلت و پاكى و قداست و عظمت و شهامت و شهادت و رهبرى جهان بشرى را به يادگار گذاشت . به گونه‌اى كه سيرهء زندگى سرشار از ايثار و قهرمانى و آموزندگىاش ، و نيز سرگذشت نامه‌هاى شگرف فرزندان معصوم و اخلاف شهيدش ، همه و همه ، نمونه‌هايى گويا و تكان دهنده و بيدار كننده از اين جهان قداست و فضيلت است ، كه به فضل و عنايت الهى ، در فصول و بخش‌هاى آينده ء كتاب مورد بحث و بررسى قرار خواهد گرفت . شرحى درباره ء نام " فاطمه " اكنون كه سير مختصرى در تاريخ اين نام عزيز و زيبا به عمل آورديم ، جاى آن است كه به بيان شرحى در باره ء نام نامى آن بانوى نامدار و بزرگوار بپردازيم . محققين و مورخين اسلامى ، با استفاده از اقوال محدثين معتبر ، در اين باره گفته اند : " فاطمه يعنى بازدارنده يا جدا كننده و جدا شده از شرور و بدىها " . اين تفسيرها و توضيحات ، در ضمن احاديث متعدد و معتبر از امام بزرگوار و رئيس مذهب و بنيانگذار مكتب و فقه پربار جعفرى ، حضرت صادق ( عليه السلام ) رسيده است . آن حضرت از جد بزرگوارش رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) روايت مىكند كه روزى خطاب به دختر دلبند خويش فرموده است : دخترم ، آيا مى دانى كه از چه رو تو را فاطمه نامگذارى كردم ؟ زهراى اطهر ( عليه السلام ) پرسيد : چرا ، پدر عزيزم ؟ رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) در پاسخ فرمود : خداوند متعال تو را ، و شيعيان راستين و دوستداران